O Panie! do krzyża przybij myśl moją, aby się nie błąkała po błędnych wyobraźni manowcach! O Panie! do krzyża przybij oczy moje, aby ku Tobie zawsze i wszędzie zwrócone były! O Panie! do krzyża przybij uszy moje, aby ciągle słuchały tych słów Twoich z krzyża wyrzeczonych i takowe myśli do rozważania podawały O Panie! do krzyża przybij usta moje, aby milczały, patrząc na boleści Twoje, i nie na szemrania i narzekania, ale otwarte były na wyznanie żałosne: „Nie Tobie Panie, ale mnie te męki należały!“ O Panie! do krzyża przybij ręce moje, aby nie grzeszyły lenistwem, ani pokrzywdzeniem bliźniego! O Panie! do krzyża przybij nogi moje, aby nie goniły za próżnościami świata tego. O Panie! do krzyżu przybij wolę moją. aby niczego nie żądała, nie pragnęła, nie szukała oprócz Ciebie! O Panie! do krzyża przybij rozum mój, aby w nim zajaśniało światło prawdy, które wskazuje drogę do nieba! O Panie! do krzyża przybij serce moje, aby ten krzyż nad wszelkie pociechy świata umiłowało! O Panie! do krzyża przybij pamięć moją, aby w goryczy ducha rozpamiętywała wszystkie grzechy swoje! O Panie! do krzyża przybij mnie całego, bo i ja dzieckiem krzyża jestem; na krzyżu i przez krzyż Twój odkupiłeś mnie; na krzyżu i przez krzyż zbaw mnie.