Wszechmogący Boże, źródło życia i śmierci, przed Tobą stajemy z sercami pełnymi wiary i nadziei, pamiętając o naszych bliskich, którzy odeszli z tego świata.
Prosimy Cię, o Panie, przez miłosierdzie Twoje, otocz opieką dusze zmarłych, za które się modlimy, a szczególnie tych, którzy potrzebują Twojego przebaczenia.
Przez wstawiennictwo Maryi, Matki Kościoła, i wszystkich świętych, wyprowadź ich z cienia śmierci do światła Twojej obecności, gdzie ból, smutek i łzy ustępują miejsca radości wiecznej.
Udziel nam pokory i siły, byśmy pamiętali o przemijaniu, żyjąc tak, aby każdy dzień przybliżał nas do Ciebie, w nadziei na zjednoczenie z Tobą i wszystkimi naszymi bliskimi w Twoim Królestwie, które nie zna końca.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Modlitwa ta wyraża głęboką wiarę w miłosierdzie Boże i nadzieję na wieczne życie, jednocześnie pamiętając o tych, którzy odeszli. Wypominki są ważnym elementem katolickiej tradycji, podkreślającą wspólnotę wierzących, zarówno żyjących, jak i zmarłych.
Czym są wypominki? Wypominki, znane również jako wypominanie czy modlitwa za zmarłych, to katolicki zwyczaj polegający na wspominaniu i modleniu się za dusze zmarłych. Zwyczaj ten jest szczególnie popularny w Polsce i innych krajach katolickich, zwłaszcza w okresie Wszystkich Świętych oraz w listopadowym miesiącu pamięci o zmarłych. Wypominki mogą mieć formę indywidualnych modlitw, wspólnotowego modlenia się w kościele, gdzie ksiądz wypomina imiona zmarłych, za których ma być odprawiona modlitwa, lub specjalnych intencji mszalnych.
Celem wypominek jest wyrażenie pamięci o zmarłych, prośba do Boga o miłosierdzie dla dusz w czyśćcu oraz wyraz wierzenia w życie wieczne i społeczność świętych, która łączy żyjących i zmarłych w jedną rodzinę wiary.