MAŁY MODLITEWNIK 

Modlitwa na Niedzielę II. Adwentu.

Jezu Panie i Boże mój, do którego Jan Chrzciciel posyłał niegdyś uczniów swoich. O! jakie mnie zawstydza tenże Święty wyrażonym w Ewangelii przykładem swoim. Ten rad słyszy o dziwnych sprawach twoich; mnie słuchanie o Tobie spowszedniało, chwalebne zaś powieści o mnie, jako też podchlebne użalenia nade mną, nigdy mi się nie sprzykrzą, ten z więzienia i kajdan udaje się do Ciebie; ja w najmniejszych przykrościach albo zapominam o Tobie, albo dla tego tylko myśl ku tobie podnoszę, byś mię prędzej wybawił z utrapienia, ten nie dla uwolnienia swej niewinności, lecz dla zbawiennego swoich uczniów pożytku wyprawia ich do Ciebie; moja nieczułość przekłada nad dobro bliźnich moich własne moje zyski; a i w tych nawet mało tysiącznie poważam bardziej doczesne niż wieczne pożytki.

Ach! Jezu Synu Boski, i wszystkich nas ludzi Zbawicielu! cośkolwiek dla innych twej pomocy potrzebujących czynił, i Janowi S. przez ucznie jego rozkazał opowiedzieć, możesz, jeżeli zechcesz, i ze mną to uczynić przez łaski Twoje. Dlatego też pokornie cię upraszam: wskrześ obumarłą w grzechu duszę moję i oczyść ją od trądu grzechowego; otwórz oczy moje do uznawania , uszy do słuchania Cię Panie; wkładaj mi w serce nauki Ewangeliczne, któreś ubogim opowiadał; i utwierdzaj pomocą twoją słabość moją, aby mi w drodze przykazań Twoich, ani upadać, ani chronić nie przyszło. O! jakże ty Sam dobrze i najlepiej uznajesz ułomność moją! Tać to ja, podług wyrażenia twojego , ja właśnie jestem trzciną chwiejącą się od wiatru. Wszakże nie tylko szatańskich pokus, ale też i złych ludzi przykładów wiatry do grzechu mię niemal codziennie naginają, Ja zaś nad to, bez względu na przyrodzenia mojego słabość , jeszcze się miękkością życia osłabiam bardziej.

O! Jezu i Boże mój, od którego Jan Chrzciciel w żywocie Matki poświęcony, tak ostre i surowe na Puszczy prowadził życie; czegoż by mnie po tylu grzechach popełnionych, nie trzeba czynić? Raczyłeś i mnie przy oczyszczeniu przez chrzest z pierworodnego grzechu poświęcającą obdarzyć łaską; nie przestajesz innymi łaskami Twymi wspomagać mię do zgładzenia mych uczynkowych grzechów przez pokutę; codziennych i obfitych dodajesz mi posiłków do życia cnotliwego; serdecznie ci Panie dziękuję za to, ale też proszę: nie dopuszczajże mi tych i innych dobrodziejstw Twoich nadaremnie odbierać, a tym bardziej od złego ich zażywania i od gorszenia się z dobroci Twojej broń mię, o! Boże, Amen.

za: Zbiór wybornego y gruntownego nabożeństwa na codzienne, tygodniowe, miesięczne, w dni święte i roczne w czasy przygodne i około ss. sakramentów (1830r.)

MAŁY MODLITEWNIK 

Słowo Przedwieczne, dla mnie wcielone - modlitwa na cały Adwent (1834)

Słowo Przedwieczne, dla mnie wcielone i uniżone, adoruię Cię z Najświętszą MARYĄ Panną, z Aniołami, z ludźmi i ze wszystkiem stworzeniem. Adoruię Cię z Oycami Świętemi, którzy Cię opowiadali, i radbym Cię tyle moim nayniższym wyniósł pokłonem, ile Cię miłość i dobroć Twoia ku mnie poniżyła. Tyś Boże będąc Słowem, stałeś się Ciałem, będąc BOGIEM, stałeś się Człowiekiem, abyś mego człowieczeństwa zniszczył występek i z pierworodnego upadku podźwignąć. Przyszedłeś Boże dla tego na świat, abyś przyiściem Twoiem dał mi przyiść do łaski Twoiey i drogę pokazał do cnoty i Królestwa Twego, które Twoie przyiście zbawienne i z pragnieniem oczekiwane czczę teraz, i z całym Kościołem rozpamiętywam w gorącości affektu i wdzięczności, a proszę żebyś przyszedł do serca mego, ufundował w niem miłość i wdzięczność nieustaiącą na Wcielenie Twoie.

Drugi Adwent twóy albo przyiście adoruie Chryste JEZU, kiedy przy skończeniu świata przyidziesz Sędzio sprawiedliwy sadzić żywych i umarłych. Zawczasu tedy sobie uymuię Cię, milionowemi korumpuię affektami, dając Ci w prezencie serce swoie, kochające Cię nad wszystkie roskoszy. Nie wydayże na mnie dekretu potępienia, kiedy Cię o to proszą przez pokorę Twoię i Krew Przenayświętszą, którąś dla mnie wylał; przez boleści Nayświętszey Matki Twoiey, która Cię na zbawienie świata porodziła. Niechże tedy za Twoiem nieskończonem miłosierdziem i za przyczyną Matki Twoiey Nayświętszey stanę na dniu sądnym po prawicy i będę zawołanym do Królestwa Niebieskiego z błogosławionemi, Amen.

za: Bieg roku całego, 1834

MAŁY MODLITEWNIK 

Modlitwa na adwent (1835)

Wielki Boże! od Ciebie wszystko dobre pochodzi. Duch mój wznosi się do Ciebie i blaga Cię o pomoc i wsparcie: pragnie on poznawać, miłować i czynić to, co jest dobrem. Kościół Twój święty żąda, abyśmy się godnie przygotowali na przyjęcie Syna Twego, któregoś zesłał dla wybawienia nas od śmierci wiecznej: napominają nas kapłani Twoi, abyśmy wszedłszy w nas samych i poznawszy życie nasze, godne owoce pokuty wydawali. Ileż razy w życiu moim przeszedł czas ten, a jam nie nawrócił się do Ciebie, lecz tułałem się po bezdrożach. Spraw, o Panie! abym dni te z prawdziwym dla mnie pożytkiem przepędził, abym powrócił do Ciebie, Boga mego i nigdy Cię nie opuszczał. Pozwól, Panie! abym godnie obchodził pamiątkę narodzenia Syna Twego a zbawiciela naszego: oby serce moje w dniu tym takimi było przejęte uczuciami, jako serce Symeona, gdy oglądał w kościele jerozolimskim Jezusa, i abym z nim mógł powtarzać, składając Tobie dzięki, że oczy moje oglądały Twoje zbawienie, któreś zgotował przed obliczem wszystkich narodów: światłość na objawienie narodów i chwałę ludu Twego. Amen.

za: Modlitwy dla użytku Chrześcijan Katolików (1835r.)

MAŁY MODLITEWNIK 

Modlitwa w czasie Adwentu (1863)

Zbliża się o drogi Jezu ta wielka i święta chwila, w której będziemy uroczyście obchodzić pamiątkę prze najchwalebniejszego Narodzenia Twego; dla tego błagam Cię z najgłębszą pokorą, udziel mi Przenajświętszej łaski Swojej, ażebym przez cały czas oczekiwania pamiątki Narodzenia Twego, mógł rozpamiętywać sobie niewypowiedziane dobrodziejstwa Twoje. Mój Boże, przez cztery tysiące lat za grzech pierworodny pierwszych rodziców naszych cały świat jęczał w niewoli szatana przeklętego, i nie było nikogo kto by mógł go uwolnić od tego ciężkiego ucisku. Dopiero przyjście Twoje na ten świat, o Najdroższy nasz Zbawicielu, jakby z jakich kajdan rozkuło wszystkich ludzi z pierworodnego grzechu. I czymże za to odwdzięczymy Ci się o dobry nasz Jezu? Życiem tylko świątobliwym, umiłowaniem cnoty, a pogardzeniem występku, najgorętszą miłością ku Tobie i serdecznym żalem za grzechy nasze. Starać się o nabycie tego dobra niechże, będzie moją jedyną usilnością w czasie oczekiwania pamiątki Narodzenia Twego. O dobry Boże, nie odmawiaj mi Swój łaski, o którą z całego serca Cię proszę. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen.

za: Droga do zbawienia (1863r.)

MAŁY MODLITEWNIK 

Modlitwa na rozpoczęcie adwentu (ze starego modlitewnika)

Wiem, o Boże mój! jak szanowne i święte są dni które przez Kościół apostolski do tego przeznaczone zostały, aby nas przez zebranie ducha, przez pilną pobożność przysposobiły do godnego obchodzenia tej wielkiej uroczystości pamiątki, przez którą corocznie uwielbiamy chwile narodzenia się Jezusa Chrystusa, w którego imieniu zostaliśmy dziećmi Boga, dziedzicami wiecznego przybytku i chwały. Ze wszelką więc świątobliwością postanawiam sobie obchodzić ten święty Adwent, w którym w duchu wiary przyjścia Pana mojego oczekiwać będę, w którym często zastanawiać się będę nad zlitowaniem Boga, iż nam z powodu nieograniczonego miłosierdzia swego Zbawiciela świata zesłać raczył. To przysposobienie Boskie dla mego szczęścia i zbawienia przedsięwzięte, zająć powinno całą moją uwagę i pobudzić do najwyższej wdzięczności, do najgłębszych uwielbień dobroci Boga mojego. Chcę użyć tych dni na zbawienie duszy mojej, chcę przejąć serce moje najdotkliwszą miłością ku temu wszystkiemu, co z tego powodu w nieomylnem Piśmie Świętym wyrażono. Rozpamiętywanie to wleje radość do duszy mojej a pociechę do serca mego. Ciążyła na nas wina grzechu pierworodnego, a własnymi błędami i bezprawiami obarczeni odstąpiliśmy od wyznawania prawdziwego Boga, i zapomnieliśmy o czci Jego. W ciemnościach świat był pogrążony, ludzie zhańbili godność natury swojej przez występki i bałwochwalstwa. Ty przyszedłeś, o Zbawicielu na świat, Ty Jezu, Synu odwieczny Ojca, prawdziwy Boże, Światło ze światłości! przyszedłeś przyjąwszy na się naturę ludzką, abyś nas z Bogiem naszym pojednał i połączył. Ty upragniony Mesyaszu! o którym Patryarchowie i Prorocy przepowiadali, a którego obłąkany świat poznać nie chciał, daj przez szczególną łaskę Twoją, abym światłem prawdy objaśniony, poznał stan duszy mojej; abym szczerze za moje winy żałował; abym powrócił na drogę sprawiedliwości i cnoty; ażebym tym sposobem, obchodząc świątobliwie pamiątkę przyjścia Twego na ziemię w życiu doczesnem, mógł Cię z czystą duszą i z czystem sercem Uwielbiać w niebieskiej ojczyźnie. Amen.

z modlitewnika: Wianek (dalsza część tytułu i rok wydania nieznany)

MAŁY MODLITEWNIK 

Adwentowa modlitwa

Jezu Chryste,
który jesteś drogą, prawdą i życiem.
Wołam do Ciebie: Jezu, Synu Boga Najwyższego,
Ciebie anioł Gabriel zwiastował Maryi Dziewicy:
przybądź i króluj na wieki nad swoim ludem.
Jezu, Ty jesteś Świętym Boga,
Twoją obecnością rozradował się Jan Chrzciciel w łonie Elżbiety,
daj całemu światu radość zbawienia:
przybądź i króluj na wieki nad swoim ludem.
Jezu, Zbawicielu,
anioł objawił Twoje imię Józefowi,
mężowi sprawiedliwemu:
przybądź i króluj na wieki nad swoim ludem.
Jezu, Światłości świata,
Ciebie oczekiwał Symeon i wszyscy sprawiedliwi:
przybądź i króluj na wieki nad swoim ludem.
Jezu, Wschodzie, który nigdy się nie kończysz,
Ciebie zapowiedział Zachariasz jako przychodzącego z wysoka,
przybądź i oświeć tych, którzy trwają w nieznajomości Ciebie.
Amen.

MAŁY MODLITEWNIK 

Adwentowa modlitwa

Grzechem Adama ludzie uwikłani,
Wygnance z raju, wołali z otchłani:
„Spuśćcie, niebiosa, deszcz na ziemskie niwy,
I niech z obłoków zstąpi sprawiedliwy”.
Błąkał się człowiek wśród okropnej nocy,
Bolał i nikt go nie wspomógł w niemocy,
Póki nie przyszła wiekami żądana
Z judzkiej krainy Panna zawołana.

Ona pokorą i oczy skromnymi
Boga samego ściągnęła ku ziemi;
Że którego świat nie objął wielkości,
Tego panieńskie zamknęły wnętrzności.

Kiedy z obłoków Pań do nas zstępował,
Świat jak rozległy człeka poszanował;
Człeka, przed którym na po tym zginano
Niebieskie, ziemskie, piekielne kolano.
Nie naszą jaką zasługą ściągniony,
Miłość Go sama wiodła w ziemskie strony;
Wziął ciało ludzkie, z nim ból, niedostatki;
Zbratał się z nami, był Synem u Matki.

Dajmyż Mu za to dzięki, zborze wierny,
Że kochając nas, był miłosierny.
I wznosząc ręce ku niebu jasnemu,
Śpiewajmy chwałę Bogu najwyższemu.